تاج‌بخش تاجداران ، تاجدار * حجت بر حق ، شه گردون مدار چون زمام هر دلى در دست تست * هستى عالم ، همه از هست تست خوان احسان تو بىپايان بود * مهر رويت ، دارو و درمان بود پرچم دين از تو جاويدان شده * از طفيلت ، خلقت انسان شده هر كسى شهد لقايت نوش كرد * حلقهء امر ترا در گوش كرد غنچهء طوباى نخل فاطمه * زينت عرش برين را قائمه خاطرش بهر پدر افسرده بود * قلبش از جور و جفا پژمرده بود چون حمايت كرده از دين خدا * دين حق ، جاويد ماند تا جزا ليك امّ الفضل مكّار دغا * كرد زهرى را مهيّا در خفا زهر را در كام آن مولا بريخت * رشتهء صبر و شكيب از هم گسيخت در جوانى بوستانش شد خزان * اوفتاد از پاى ، آن سرو روان بس كه آن ملعونه ظالم بود و پست * باب حجره از جفا بر شاه بست عاقبت با لعل عطشان جان بداد * جان ، به راه دين جدّ خود نهاد كلك ماتم ، سرشكسته از غمش * يادم آمد از حسين و ماتمش در كنار آب ، تشنه لب شهيد * جاى اشك ، از چشم زينب خون چكيد شد جواد ، ار دفن با غسل و كفن * بود بىغسل و كفن ، فخر زمن قلب عالم شد از اين ماتم كباب * از تن عريان و ظلّ آفتاب چون بهاى قطرهء خونش خداست * خون بگريد ما سوى بهرش ، سزاست واقف رموز بار الها ، جان من ، جانان من * بر سر كويت بود سامان من من خديوم در تمام عالمين * آفتابى هستم از روى حسين قلزم موسى الرضا را گوهرم * ناخداى فلك ملك دلبرم من امام عامى و هم عارفم * بر رموز ما سوى اللّه واقفم دشمنم اندر خفا تدبير كرد * زهر قاتل را به كام شير كرد